Er was eens een erg verlegen meisje. Ze was op de lagere school erg gepest, en misschien wilde ze daarom wel liefst een beetje onzichtbaar zijn. Ze werd fotograaf, en genoot ervan om te zien hoe mooi mensen waren. Geen modellenmooie mensen, maar heel gewone mensen, die mooi werden als ze straalden van enthousiasme. Dat legde ze vast met haar camera en daar werd ze dolgelukkig van.

 

Toen werd ze ineens gevraagd om elke week voor een groep van 25 ondernemers te staan om training te geven. Doodeng vond ze dat, want sommige van die mensen hadden veel meer werkervaring dan zij. En toch was het elke keer leuk. Bedenken: wat kan ik ze deze week meegeven om over na te denken? Of: welke heel simpele tip kunnen ze vandaag al toepassen? Eigenlijk was het een feestje, zo voor een groep staan.

 

En dat vonden die ondernemers ook. Zij vroegen: “Waarom sta jij achter die camera? Jij moet juist vóór de camera, dat doe je hartstikke goed!”

 

Zo ontstond het idee om cursussen te gaan geven. Over het maken van video’s, want daar gaat het vooral om de inhoud. Wat ga je vertellen? Wat past bij jou? Hoe doe je het op een manier zodat je er zelf blij van wordt? Dat is voor iedereen anders. Een hele ontdekkingsreis.

 

Die reis samen maken, daar word ik elke keer opnieuw ontzettend blij van. Want bij iedereen is die reis net even anders, omdat niemand nu eenmaal hetzelfde is.

 

Dat verlegen meisje, dat was ik. Inmiddels ben ik iets minder verlegen. Ik durf voor een groep te staan, ik durf voor de camera te staan. Op mijn manier. En samen met jou ontdekken we wat jouw manier is.

 

X